Yarın Sultanları projesi kapsamında Mardin’e giden ve orada kız çocuklarına voleybol eğitimi veren Vakıfbank başantrenörü Giovanni Guidetti, Milliyet’ten Serkan Özen’e açıklamalarda bulundu. Proje hakkında konuşan Guidetti, Zehra Güneş ile ilgili soruya yanıt verdi.
ZEHRA GÜNEŞ ÇOK ÂLÂ BİR ROL MODEL
“VakıfBank’tan Zehra Güneş de Türkiye’de tekrar bir çocuk hareketi başlattı. Yarının Sultanları projesinden etkilendiğini söyledi. Zehra’ya ilham olmak nasıl hissettiriyor?”
“Zehra başarılı atlet kimliğinin yanında çok uygun bir rol model. Günümüzde sportmenlerin hepsi aslında birer kanaat başkanı, hepsi çok özel karakterler. Bir atletin ağzından çıkan bir kelam, bir siyasetçinin ağzından çıkan bir kelama oranla daha fazla dikkat çekebiliyor. Kız çocuklarının spor yoluyla güçlenmesi noktasında Zehra’nın da inisiyatif alarak çalışmalar yapmaya başlaması benim adıma memnunluk verici.”
ÇOCUKLAR ZEHRA’YA HAYRAN
Gittiğimiz her kentte, her salonda kız çocuklarının Zehra’ya olan hayranlıklarını görüyorum. Kız çocuklarının Zehra’yla fotoğraf çektirirken gözlerinde oluşan memnunluğu görmek nitekim olağanüstü. Onun üzere başarılı bir atlete, bir rol modele ilham olabildiysem ne keyifli bana. Umarım sporun düzgünleştirici, birleştirici ve güçlendirici tarafını kullanarak, daima birlikte dünyayı daha hoş bir yer haline getiririz.
ÇOCUKLARIN GÖZÜNDE FARKLI HAYALLER VARDI
Yarının Sultanları projesinde başınıza gelen enteresan bir kıssa var mı?
Yarının Sultanları projesi boyunca, karşımıza çıkan her kıssa ve her genç oyuncu, bana çok kıymetli dersler verdi. Bu süreç, yalnızca voleybolu değil, tıpkı vakitte hayatta karşılaştığımız zorlukları ve insanların umutlarını nasıl değiştirebileceğimizi de gösterdi. Proje boyunca, her bir çocuğun gözlerinde farklı bir kıssa ve hayal vardı, lakin birtakım anılar nitekim özel bir yer edinmiş durumda.
BİR KIZ ÇOCUĞU ‘BİR DEFA GELİYORSUNUZ’ DEMİŞTİ
Bir olay, projenin benim için ne kadar değerli bir mana taşıdığını benim için net bir halde ortaya koyuyor. Bitlis’e birinci gittiğimizde, küçük bir kız yanıma gelip, “Bir sefer geliyorsunuz, bize umut veriyorsunuz, ancak sonra bir daha da ne arıyor ne soruyorsunuz. Kim gelse birebir şey oluyor!” dedi. Bu kelamlar, bana çok şey söz etti. O çocuk, tahminen de hayatında birinci kere bu türlü bir dayanak alıyordu, lakin devamlılığın eksikliği ona hayal kırıklığı yaratmıştı. Altı ay sonra, o kız hayatında birinci sefer İstanbul’a gelerek eşimin voleybol akademisine katılmak için bir fırsat buldu. Bu, onun için büyük bir adımdı. Üçüncü defa Bitlis’e gittiğimizde, o kızla tekrar buluştuk. Bu sefer, gözlerinde gördüğüm umut ve itimat, yanlışsız yolda olduğumuzu bana bir kere daha hatırlattı. Bu öykü, Yarının Sultanları projesinin aslında yalnızca bir spor projesi değil, tıpkı vakitte insanların hayatlarını değiştiren, onlara gerçek fırsatlar sunan bir hareket olduğunun göstergesiydi. Her gittiğimiz kentte, her buluştuğumuz çocukla, onların hayatlarına dokunabilmek ve onlara bir umut ışığı olabilmek sahiden çok pahalı.
