Kayseri’de idmana katılan arkadaşına eşlik etmek için gittiği pistte atletizme başlayan görme engelli Gamze Demirci, kısa müddette kürsünün doruğuna çıkarak ulusal formayı giymeyi başardı.
Bebekken geçirdiği bir kaza sonrası görme sorunu yaşayan 17 yaşındaki Gamze Demirci, 5 yıl evvel başladığı atletizmde T-12 (Çok az görenler) kategorisinde peş peşe 400 ve 1500 metrede Türkiye şampiyonu oldu.
Kar kış demeden idmanlarını sürdüren Gamze Demirci, hem şampiyon unvanını korumak hem de ülkesini yurt dışında temsil etmek istiyor.
Ulusal atlet Gamze Demirci, AA muhabirine, mahzuru olmayan bireyler üzere çok rahatlıkla spor yapabildiğini ve muvaffakiyet kazandıkça öz inancının arttığını söyledi.
Gamze, “Arkadaşım idmanlara gidiyordu. Ben de külfetli bir anımda arkadaşımla idmana gittim ve sonra sevdim. Deneme idmanlarına katıldım, kampa davet edildim. Bir nevi arkadaşım sayesinde başlamış oldum.” dedi.
“Spor öz inanç için de çok âlâ oluyor”
Kısa müddette ulusal kadroya seçildiğini anlatan Gamze Demirci, şunları kaydetti:
“Tabii Türkiye’yi temsil ettiğim için gurur duyuyorum. Antrenörüm ve ailem bana çok takviye veriyor. Gayem Avrupa ve dünya şampiyonaları ile olimpiyatlarda ülkemi temsil etmek. Bu sene olmadı lakin inşallah 2028 Paralimpik Oyunları’na gitmeyi istiyorum. Atletizm, disiplin ve dayanıklılık gerektiriyor. Yapmak istiyorsan, geleceğini düşünüyorsan çalışmak gerekiyor. Hiçbir şey bize mani değil. Görmeyen beşerler da gelip sporunu yapabilir. Spor öz itimat için de çok yeterli oluyor.”
Antrenör Sedat Bozbey ise görme engelli atletleri birinci başlarda rehabilitasyon gayeli alana getirip götürdüklerini belirterek, “Bu çocukların muhakkak bir müddet sonra artık ebeveynleri olmayacak. Bu, tabiatın kanunu. Kendi işlerini, muhtaçlıklarını giderebilmeleri için, onlara yardımcı olmak için yola çıktık. İşte ortadan bu türlü yetenekli olanlar çıkıyor. Onları farklı tutuyoruz, arıyoruz.” diye konuştu.
Ailelerinin meskenden tek başına çıkmasına müsaade vermediği çocukların spor sayesinde Avrupa’ya açıldığını aktaran Bozbey, şunları söyledi:
“Sporcularımın ebeveynleri, çocukları bir başlarına Kayseri’de bile alana göndermiyorlardı. Çocukların spor sayesinde kendisini o kadar aştığına şahit olduk ki atlet, ebeveyni olmadan Kayseri’de tek başına alana geldi. Neredeyse Türkiye’nin dört bir yanına, kentlere ve yarışlara gitti, kamplara katıldı, Avrupa’ya ve dünyaya açıldı. Gitti ülkemizi temsil etti ve başında ebeveyni yoktu. Demek ki aileler olmadan da bir şeyler yapılabiliyormuş. Ebeveynlerden çocuklarını, bilhassa engelli çocuklarını kısıtlamamalarını istiyoruz. Kendi ayaklarının üzerinde durabilmeleri için bunun gerekli olduğunu düşünüyorum.”
